هنگامی که در پی مطلبی برای بیان می‏گشتم، ده‏ها مطلب ناخوادآگاه بر من هجوم می‏بردند اما امان از ترس!!!

براستی ترس چیست؟ ترس یک کنش درونی است که محیط خارج را آشفته می‏سازد یا یک عامل بیرونی که سیستم عصبی بدن را مورد شکنجه قرار می‏دهد...
هر چه که می‏خواهد باشد، همین قدر فهمیدم که قوی‏تر و شجاع‏تر از منِ ترسوست؛ مانع از تفکر کردن و نوشتن و بیان عقیده‏ها می‏گردد. زبان را قفل و قلم را می‏شکند، دیوارها را زندان و هدف را تیره می‏سازد. آنقدر عمیق است که چاهی می‏گردد و آنقدر وسیع که بیابان را می‏فهمی، حس می‏کنی و درک. معنای تنها شدن و غریب بودن در چاهی عمیق در بیابانی وسیع... آنقدر هست که فریاد را خفه می‏کنی، آرزوهایت را می‏کشی و سپس روح خویش را و در انتها خسته و نومید خود را در بستر مرگ ملامت می‏کنی...